Historii ciąg dalszy
Pionierzy wczesnego filmu, jak DW Griffith, kolorowali tak zwane "barwy toned" lub ich fragmenty filmów. Miało to dramatyczne skutki, i 1920 roku, od 80 do 90 procent wszystkich filmów był barwiony. Pierwszy udany proces naturalnego kolorowania był to Britain's Kinemacolor (1908-1914), połączenie dwóch kolorów używanych w dodatku do procesu rotacji dysku z czerwonym i zielonym filtrem z przodu obiektywu aparatu i obiektywu projektora . Jednak każdy proces, fotografowania i przewidywania kolorów kolejno był przedmiotem tak zwanego "fringingu" kolorów wokół ruchomych obiektów innych kolorów i ogólnego migotania. Istnieją również filmy wrażliwe na brak widocznych długości fal światła, takie jak podczerwień. Początkowo film był paskiem z azotanu celulozy powlekanej z emulsji czarno-białych fotografii. W 1916 r. William Van Doren Kelley wyprodukował pierwszy komercyjnie udany amerykański system kolorów przy użyciu 35 mm o nazwie Prizma. Początkowo system używał ramki sekwencyjnych fotografii i przewidywanego dodatku poprzez syntezę.