Technicolor
Dwie grafiki na pół szerokości były przetwarzane z rodzajów negatywnych, a jeden został tak zwanym czerwonym toned, a drugi zielonym toned. Te dwa paski zostały następnie spiekane razem, tworząc jednolite taśmy podobne do zduplikowanego filmu. W 1928 r. wprowadzono druk Technicolor imbibition (podobny do litografii), wraz z usprawnionym procesem tworzenia. Korzystanie z dwóch matryc pokrytych stwardniałą żelatyną w uldze obrazu oraz grubsze, gdzie obraz był ciemniejszy, a paleta kolorów farb została przeniesiona na trzeci, pusty taśmy filmowej. W 1934 r. William T. Crispinel i Alan M. Gundelfinger ożywił Wielobarwny proces pod nazwa firmy Cinecolor. Cinecolor korzystał w dużym sukcesie z animacji i nisko-budżetowych obrazów, głównie ze względu na swój dobry wizerunek i niedrogie wyniki. Ale jednocześnie Cinecolor stosowane byłą tymi samymi metodami jak stan duplitized Prizma i Wielobarwna, a jego główną zaletą były przetwarzania wynalezienia maszyn, które mogłyby zrobić większe ilości materiałów filmowych w krótszym czasie.